25 czerwca, środa. Wstaję w nocy, bo pociąg do Sławska mam o 4.54. Bilet kupiłem jeszcze wczoraj - płackartnyj, czyli pośpieszna szalona kuszetka, koszt 30hr. Plan na dziś to Trościan 1232m (1235m na innych mapach)  a potem przez wieś Ternawka i Reszitka na szczyt Ilza 1064m. Na Trościan jest wyciąg jednokrzesełkowy z przysiółka Aławska, więc może być sporo turystów. Jedyna nadzieja w tym, że wyciąg puszczą o 10 godzinie, tak jak na Hymbę w Borżawie. Ale tego nie wiem. A zatem jadę najwcześniejszym pociągiem.

Wychodzę o 4.40 i uderza mnie taki wiatr, że myślę o założeniu opaski i założenie kaptura. To te wichury z Polski chyba właśnie dotarły w Karpaty Ukraińskie. Ze zdziwieniem patrzę, że jakiś pociąg już stoi na peronie. Pytam się ludzi, czy to kierunek na Mukaczewo czy na Stryj? Na Mukaczewo, a więc mój. Gorączkowo sprawdzam, który mam wagon - 4. Gdzie on jest? Tu nr 6, a więc do przodu w stronę lokomotywy. Szarpię za pierwsze drzwi - zamknięte. Biegnę do drugich - to samo. Walę pięścią w drzwi, aby ktoś otworzył. Po minucie ktoś otwiera drzwi. Widzę lekko zaspaną kontrolerkę. Daję bilet i bez słowa wchodzę. W środku wszyscy śpią, jak pszczółki w ulu. No tak, w końcu jeszcze prawie noc. Niebo trochę pochmurne, ale widzę, że to chmury dobrej pogody. Siadam przy oknie, przy stoliku. To tylko jedna stacja i wysiadam.

W Sławsku jesteśmy po ok. 35 minutach. Wysiadam i dwa  zdziwka. Pierwsze, że wiatru w ogóle nie ma, a drugie, że wagon mój zatrzymał się 200m od dworca (taki długi pociąg). Poprawiam buty, piję wodę i idę. Jest 5 45. Ile będę szedł na Trościan? Jest 7km i ponad 600m podejścia. Przed ósmą tam być, to nierealne, ale może wyciąg puszczą później i będzie można pobyć trochę w ciszy. Zza budynku dworca skręcam w prawo i idę ulicą równoległą do pobliskich torów. 20m przed miejscem, w którym ulica przechodzi przez tory pod wiaduktem, jest po lewej stronie metalowa kładka przez potok. Przechodzę i dalej idę ulicą równoległą do torów, ale z potokiem po prawej ręce.

Na kartce mam zapisane współrzędne gps z Google Earth, gdzie jest kolejna kładka przez potok (bo tam mam skręcić w prawo, przez potok). Ale do tego mam aplikację mapy.com oraz logger gps. W mapy.com jest taka funkcja, że jak się włączy w telefonie lokalizację, to mapy.com pokazuje na mapie terenu twoje położenie (jako niebieskie kółeczko). Fajna sprawa, bo nie trzeba ciągle z mapą sprawdzać dystansu i porównywać z tenpem marszu, aby kontrolować orientację w terenie. Po prostu idzie się, jak przecinak - na pewniaka, bez wahań.

Jest kładka. Sprawdzam w loggerze gps aktualne współrzędne. Idealnie pokrywają się z tym, co pokazało GE (chciałem przetestować dokładność pomiaru). Mapy.com nie mają zaznaczonych wszystkich ścieżek, a nawet potrafi nanieść błędny przebieg ścieżki. Stąd lepiej posługiwać się i tymi dwoma innymi aplikacjami, a nawet mapą papierową (mam laminowane wszystkie), aby nie nadziać się na minę. Trzeba kontrolować aplikacje.

Za kładką wiem z GE, że muszę skręcić w prawo i 10m dalej w lewo, w uliczkę, która prowadzi do torów. Następnie przejść tory lekko na skos w lewo i tam tafię na dalszą drogę. Jest! Po lewej stronie od budyneczku przy torach. Tą drogą skręcam w prawo, pod górę i ona doprowadza mnie do głównej drogi na Trościan. Jestem w siodle. Mapy.com tego skrótu nie mają i musiałbym wg tej aplikacji iść dziwnym zygzakiem. Droga z początku stroma, a potem się wypłaszcza. O 7 rano przechodzę pod wyciągiem krzesełkowym. Stoi. Jest postawiony na niskich słupach, przez co krzesełka są 2,5-3m nad ziemią, a max 4m. W tym miejscu wyciąg osiąga lokalną kulminację i opada w dół, by potem ostro wspiąć się na Trościan. Czegoś podobnego nigdy nie widziałem. Za wyciągiem pojawiają się domy wczasowe. Od tego miejsca droga znów idzie stromo w górę. Zauważam też oznaczenia szlaku czerwonego z nr 5002. Dziwne. A jeszcze dziwniejsze jest to, że znaki nie są namalowane na drzewach, ale przybite do drzew (są na deseczkach). Kto to wymyślił? Potiomkin?

W miejscu, gdzie na dwóch słupach jest napis "Trościan" (cyrylicą rzecz jasna), w lewo odbija wąska i bardzo bardzo stroma ścieżka skrótowa na szczyt. Nie idę nią, bo las po bokach ogranicza widok. A ta droga, która okrąża stoki Trościana, ma kilka fajnych miejsc widokowych na pasmo Paraszki. Droga jest szeroka, tak że nawet dwie pół-ciężarówki się miną. Pod sam koniec droga ostro skręca w lewo na szczyt. Tu rozpościera się szeroki widok. Brakuje dalszych planów, przez co widok nie jest tak efektowny, ale i tak ciekawy. Do szczytu pozostało niewiele - 5 minut. Widać już bardzo blisko wieżę telekomunikacyjną. Wkrótce widzę zabudowania. Jest bardzo ładny budynek "Pod chmurami" ale nie jest to schronisko, a chyba tylko gospoda. Jest dziwnie, bo żywej duszy nie ma, tak jakby cały personel gospody "dojeżdżał"  krzesełkami.

Za gospodą, w stronę stacji wyciągu jest kilka bieda-bud. Tak to należy nazwać. Brzydkie lub mocno "zaamortyzowane". Między nimi jest pełno ławek i stołów oraz sporo urządzeń do grillowania. Nienawidzę zapachu grilla, więc wiem, że gdybym przybył tu później, to szybko bym się ewakuował. Tymczasem jest 8.25, a więc szedłem 2h 40min. Nieźle. Jestem tu sam. Widok na wschód i południowy wschód ładny. Z tym że horyzont jest trochę zamglony, ale po dwòch kwadransach poprawia się. Cykam fotki, smaruję się sztyftem z filtrem UV (min. 30), bo ostre słońce, choć wiatr mocny.

Rozglądam się po szczycie - dramat! Jak tu  nie-estetycznie. Do tego ktoś zainstalował kretyńskie lustro, aby ludzie mogli sobie cyknąć fotkę swojej twarzy. Po co to? Nie rozumiem turystów ukraińskich. Dla mnie to inny świat. Siedzę na Trościanie do 9.55. Wyciąg się nie ruszył. Jedynie dwa razy głośno zaskrzypiały drzwi od toalety. Wyciąg pewnie uruchomią o 10-tej, ale tego już nie doczekałem. Schodzę do wsi Ternawka.

Zejście bez atrakcji. Jedynie na wys. ok. 900m trzeba uważać, bo jest takie sktzyżowanie dróg w kształcie iksa. Zarówno mapa Hutyraka, jak i mapy.com się mylą. Mapa Hutyraka ma stromą ścieżkę skrótową po lewej stronie (schodząc). Mapy.com w ogóle nie zaznaczyły drogi po lewej stronie. W rzeczywistości droga po lewej stronie jest, ale ciągnie się bardzo długim trawersem zbocza do doliny. Dlatego trzeba schodzić prawym widelcem, mimo że robi zakole. Poniżej będzie uroczy widok na Borżawę i wieś Ternawkę, która jest bardzo urokliwie położona. Sama wieś jest przyjemna dla oka. Estetyczna. Idę kawałek główną drogą, po czym skręcam w lewo pod górę. Idę wśród chat/domów. Przed domkiem pomalowanym na żółto skręcam ponownie w lewo na drogę, która wiedzie grzbietem do Reszitki.

Będąc już na górze grzbietu trzeba zawsze wybierać lewe widelce, aż dojdzie się do miejsca "klepiska" po prawej stronie. Na wprost będziemy miec trzy drogi. Wybrać trzeba tę najbardziej w prawo, bo prowadzi najwyżej. Idę jakby drogą "czołgową", bo szeroka na dwa czołgi. Do tego na poboczach "zgliszcza" lasu. Jakby ktoś w wielkiej desperacji przerąbywał tę drogę. Wiem, że leśnicy ukraińscy nie bawią się w finezję, ale żeby aż tak pastwić się? W końcu droga czołgowa skręca ostro w lewo, w dół do wsi Reszitka. Po drodze natykam się na koparkę i wóz z.... kafarem? Wygląda to nierealnie w górach.

Wieś Reszitka jest ładnie położona. Na południe rozciąga się bardzo fotogeniczny widok na Bliźniec. W końcu dochodzę do zbocza Ilzy. To mój ostatni szczyt na trasie. Osiągam go i jestem rozczarowany. Szczyt bowiem to jakieś postsowieckie apokaliptyczne klepisko z dwoma koszmarnymi barakami. Do tego widok bardzo ograniczony i niezbyt ciekawy. Szybko wracam do Sławska szlakiem czerwonym z nr 5002. Na mapie Hutyraka jest błedny kolor szlaku - żółty. Schodząc trzeba uważać w dwóch miejscach. Raz trzeba wybrać prawy widelec i schodzić niewygodną, skalistą ścieżką. A drugi raz na wys. ok 935m trzeba iść prosto, przecinając główną drogę, do wyraźnej ale wąskiej ścieżki w dół. Wychodzi się obok cmentarza (idąc w dół jest po lewej stronie). Cmentarz ten jest podobny do wielu innych na Ukrainie - zarośnięty trawą, sprawia wrażenie zapuszczonego.

Na wprost wylotu szlaku jest cerkiew grekokatolicka ze złotą kopułą. Skręcam w prawo, do mostu na Oporze, a za mostem ostro w lewo, do stacji kolejowej. Na autobusy nie ma co liczyć. Jest 15.55 i żadnego już nie będzie do Skole. Na szczęście jest dużo kursów pociągów, ale w większości pośpieszne. Mój pośpieszny będzie o 16.23. Pośpiesznie kupuję w sklepie piwo Zakarpackie. Trzeba się nawodnić, aby jutro mieć siłę, bo jutro zaczynam rejs z ciężkim plecakiem. 

Zdjęcia: 

https://imgur.com/a/V08qqz8

https://imgur.com/a/GDSgtk7

 

https://files.fm/u/bjn8m53bs5

Kliknięcie na tę wyżej serię zdjęć uruchomi pokaz zdjęć w trybie slajdu - na przyjemnym czarnym tle:

1. Widok na wieś Ternawkę (po środku na horyzoncie Czorna Repa 1288m i dwa wierzchołki:  Wodziane i Bliźniec 1223-9m)

2. Roboty na górskiej drodze

3. Widok ze wsi Reszitka na Bliźniec

4. Wieś Reszitka

5. Cerkiew grekokatolicka w Reszitce

6. Budowa utwardzanej nawierzchni na górskiej drodze. Spychacz zrównuje tłuczeń, a ciężarówka ubija.

7. Widok na Sławsko z drogi na Ilzę

8. Cerkiew grekokatolicka w Sławsku

9. Dworzec kolejowy w Sławsku

 

 

 

---

tagi: karpaty ukraińskie  trościan  ilza  bedkidy skolskie 

	OjciecDyrektor
	24 września 2025 04:26

22     609    5 zaloguj sie by polubić